Yarım Ay
Ecel bekleme süresi demektir. Bekleme süresi dolduğunda ve o vakit geldiğinde ne bir an ileri, ne de bir an geri alınabilir. Vakit donüş vaktidir, “ölüm” tüm sebepleri içinde barındıran kocaman bir bahanedir.
Bazen yaradılışın şifrelerini çözer insan, sırra vasıl olur. Nice alemleri, galaksileri, sonsuz evrenleri içine alır da, vücut denilen tek bir mekâna sığmaz olur. “Ebedi” olana bir küçük an bile olsa dokunmayı başarmak, sırra ermektir geldiği yeri bilen bir yolcu için.
“Kendini gerçekleştirmek” dışarıdan göründüğü gibi tek başına mesleki bir edinim, sosyal, ekonomik yeterlilik değildir. İnsan için “Marifet”, insan için asıl “Kendini Gerçekleştirmek”; mevcut yeti ve yeteneklerin ışığında, gelişen becerilerle potansiyeline evrilirken “Bâki” olanın öz bilgisinden asla uzaklaşmamaktır. Sonluluk, sınırlılık deneyimsel bilgiye bağlı bir algıdır ancak hakikat değildir. Aynı, ancak nedense daha az muhatap olduğumuz bir başka deneyimsel bilgi daha vardır ki, onunla varılan sonucun adı Ebediyet’tir.
19 Haziran gecesi Ebediyet’e dönüşüne şahitlik ettiğimiz yolcumuz Ekrem Bahadır’ın sırra vakıf notlarından biridir “Yarım Ay”.
O, tarafımızdan kabına sığmaz zekası, cesareti, istikameti, duygu-düşünce-davranış bütünlüğü, yiğitliği, eminliği, birinci elden edinilmiş bilge tecrübeleri, liyakat ve sadakatiyle bilinmiştir ve öyle de anılmak ister. ❤
Yarım Ay
Yarım ay’ı anlamak her yiğidin harcı değildir.
Budur yarım ay’ı sevilmeye değer kılan.
Ne vakit yarım ay olsa, aydınlık ile karanlık cenk’e tutuşur.
İkisinin bu mücadelesinde gizlidir işte yarım ay’ın cazibesi.
Aydınlık ile karanlığın çarpışmasında görülen kıvılcım, savaşçının içindeki onuru doğurur. Lakin onurlu olabilmek için öncelikle seçim yapmak gerekir.
Çünkü davranışlar seçimleri takip etmediğinde bizi karmaşaya sürükler.
Seçimlerle davranışlara yön vermek zeka gerektirir.
Yarım ay, zekâmızı kullanıp aydınlığı seçmeye davet ediyor bizi.
Onu seçene hayat kolaylıkla akar.
İstediği herşey gerçek olur.
Onurlu Savaşçılar.
Zekâ’nızı kullanın.
Seçiminizi yapın.
Uyanık kalın!
Ekrem Bahadır Kahraman / 1990-2019
