Hanuman ve Garuda: Hizmet Bilincinin İki Farklı Yüzü

“Ben yapıyorum”dan, “Bu, benim!”den vazgeçmiş iki kudretli karakter…
Hinduizm’de çok sayıda etkileyici figür var; fakat bu Bali ziyaretinde bizim dikkatimizi en çok Hanuman ve Garuda çekti.
Hanuman, Hindu geleneğinde Ramayana destanının en güçlü figürlerinden biri olarak anlatılır. Olağanüstü kudreti vardır: uçar, dağ taşır, ordular aşar. Ama Hanuman’ı asıl özel kılan şey gücü değil, gücünü kendi merkezine koymamasıdır. O, Rama’ya hizmet eder. Çünkü Rama güç gösterisi yapmaz; ilahi hakikati merkezine alır.
Hanuman’ın bilinci şuradadır: Güç, benlik için kullanıldığında bozulur. Hizmet için kullanıldığında genişler. Bu yüzden Hanuman güçlü olduğu için hizmet etmez; hizmette kaldığı için güçlenir. O, “ben yapıyorum” iddiasından vazgeçmiştir. Onun üzerinden yapıldığını kabul hâlindedir.
Garuda ise hizmetin başka bir boyutunu temsil eder. Garuda’ya ölümsüzlük (Amrita) teklif edilir. Sonsuz yaşam, tanrılarla eşitlik, bireysel bekâ… Ama o bunu seçmez; Amrita’yı içmez; onu ilahi düzene teslim eder ve Vishnu’nun vahanası, yani taşıyıcısı olmayı seçer. Garuda’nın tercihi nettir: Sonsuz yaşamak değil, sonsuz hizmet etmek. Sahip olmak yerine taşımayı seçer. O, sahip olma iddiasından vazgeçer.
Hanuman “ben yapıyorum” iddiasından,
Garuda “bu benim” iddiasından vazgeçer.
Merkezlerine hizmeti koyarlar.
Onlar her ne kadar Hinduizm tanrıları gibi görünseler de, aslında insanlığın ortak hafızasında bizlere erdemleri ve yüceliğin yolunu hatırlatan arketiplerdir. Mesajları da çok nettir: Benliğini merkeze koymadan gücü ve mevkiyi hizmete yönlendirenler, hakikatte büyür ve yücelirler.
Üzerine çokça düşünülesi; hatta hayatımıza geçmesi için gönülden yapılan seçimlerin eylemlerle desteklenesi bir hatırlatma bu. Öyle değil mi?