…Ve Tanrı’nın Gözyaşları

Ve Tanrı’nın gözyaşlarıydı, yeryüzünün üzerini kaplayan yağmur..

Sesi yankılandı yaratılmış olan her canlının üzerinde…

Ve uyanış başladı… İşte o zaman gülümsedi tanrı

İnsanlık onun bir çocuğun gülümsemesinde var olduğunu anladı…

O bizi çağırıyor. Onun eşsiz kaynaklarına bağlanmamız, sonu geldi gelecek dediğimiz dünyanın kaderini değiştirmemiz için. Yüzyıllar önce ilk emir “oku” idi, şimdi ise “Düşün”

Pek çok kişi içindeki gücü gördüğünde ürperir bu kadar güzel, eşsiz olacağına inanmak istemez. Kendini layık görmez. Arkasını döner ve aslını reddeder. İşte tanrı’nın bize verdiğinden şüpheye düşmek en büyük günahtır.

Ve tanrı seslendi, uzun zamandır kulakları paslanmış sağır , dilsiz ağaçlara..O anda yağmur ormanlarından bir kuş havalandı semalara…dile geldi..

Ben size sizden üstün kimsenin olmadığını söylemeye geldim. Ben size aradığınız cennetin içinde bulunduğunuz yerde olduğunu söylemeye geldim. Ben size hepinizin birer lider olduğunu hepinizin tanrı’dan bir özellik taşıdığınızı ve bunu bu var oluş amacınızda tezahür ettirmeniz gerektiğini hatırlatmaya geldim. Birbirinizden farklı ama ayrı olmadığınız anlatamaya geldim.

Ben size aranızda bu yeteneklerini keşfetmiş olanlarınıza teşekkür etmeye ve bununla birlikte bu bilgileri başkaları üzerinde kılıç gibi kullananları uyarmaya geldim.

Ve Tanrı seslendi! Uyanış başlıyor..

 Son zamanlarda kişisel gelişim çalışmalarında tıkanmalar başladı. Sorularımıza çok daha derin düzeylerde cevaplar istiyoruz. Farkındalık düzeyimiz artıkça sorularımızın kalitesi de farklılaştı. Niyetlerimiz sadece kendimiz için değil artık evrenin ve tüm insanlığın hayrına. Gerçek uyanış başladı, gerçek arınma, ruhsal büyüme. Yeryüzündeki her varlık çok özel bir görev için burada. Hepinizin sabırsızlandığını hissediyorum Zaman zaman belirsizlik duyguları yaşadığınız. Uyanış başladı! Herkes kendinde olanı keşfetme eşiğinde, tatlı telaşında. Güneşin doğuşu, çöldeki bir kum tanesi… her şey resmin bir parçasını oluşturuyor. Şimdiye kadar hep parçalardan bahsettik. Hep resmin karşı tarafında olup ait olduğumuz yeri aramaya çabaladık. Hep resmi tamamlıyoruz dedik. Oysa biz tamamlanmış bir resimdik.

Siz hiç başlamadınız ve hiç bitmeyeceksiniz..Bilin ki siz sevginin kaynağından yaratıldınız.Bilin ki siz bir’siniz ve bir sizsiniz.Tanrı’yı bilmek ve tanrı bilincinde olma zamanı geldi.Korkulara, endişelere şüpheye yer yok.Siz sadece iyiye siz sadece güzele layık olansınız.Kaynağınız iyiliğin, güzelliğin, sevginin kaynağı.

Sadece an’ı ve geleceği düşünün. Hatırlamak için uyanıyorsunuz. Uyanan bir ruh bir daha asla uyanmaz.

Bir tohum tanesi, sordu;

–          Şimdi ne olacak?

Tanrı cevap verdi.

–          Hatırla!

–          Neyi?

–          Amacını

Tohum sordu;

–          Hizmet etmek için neyi bilmem gerekiyor? Yine aynı yanıt yankılandı.

–          Hatırla

Uzun uzun düşündü tohum. Kâh uyanık kâh uykuda. Sonra seslendi tanrısına

–          Hatırladım.

Ve tanrı derin bir nefes aldı. Hatırladıklarında hatırlanacağını biliyordu.

(Devam edecek..)