Yazar: Duygu Sayılgangil

  • Ben… Kadın…

    Hikayenin başladığı yerdeyim. Bambaşka bir dönüşüm içinde yola çıktığım oteldeyim. Üzerimde benzer giysiler… Evet şimdiki kadın andırıyor bir öncekini ama değil işte aynı kadın. Dün…

  • Bir Adım Daha…

    Bir ameliyat masasında yatıyordum.. Göz kapaklarım yanaklarıma doğru inmeden önce.. Kendime ait kapattığımı sandığım tüm yaralarla.. Açtığım yaraları kendi kendime onarmak için onlarca kesik atmış,…

  • Korkuyorsun, Kork

    Beni, Bildiklerimi, Seninle paylaşabileceklerimi, Varlığımı, Her şeyimi bana ait her parçayı yok sayabilirsin.. Ama bu beni Ne yok eder Ne değersizleştirir Ne de bilgisizleştirir.. Beni,…

  • Sen

    Sen bu ülkeye her geldiğinde Değişir nefesim.. Ve kısa bir mesaj alırım senden “… Müsaitsen yemek yiyelim mi?”.. Geldim şu kadar kalacağım şöyle böyle yapacağımsız…..

  • Kendinde Kal!

    ‘Sen; kendinden kaçıyorsun!!’ dedi dehşet bir yüz ifadesi ile.. 4-5 yıl önceydi. Atalarımın genlerinden bir haber iken soyağacımın peşine sadece kağıt üzerinde düşmüştüm. Soylarımı arıyordum…

  • İçinde Varsa…

    “ Sana, beni görmen için rehberler verdim. Sana, beni duyman için sözlerimi onlara emanet ettim. Sana, kendini gerçekleştirebill diye can verdim. Sana, bir ‘ben’ verdim….