Bu güzel kitap bir nevi tasavvuf sözlüğü. Sufilerin kullandığı kelimeler, içine girdikleri haller, manevi makamlar vb. bir çok durumu çok derine inmeden, dolayısıyla sıkmadan anlatan harika bir kaynak…. Kelimelerin çoğunun bizim bildiğimizden çok daha derin anlamları olduğunu bu kitabı inceledikçe daha çok farkına vardım. Aşağıda kitaptan sizede ışık saçacak “fena” makamıyla ilgili minik bir alıntı yapmak istedim. ‘Fena’ nın tasavvufta bizim bildiğimiz manada ‘seni fena yaparım ha!’ cümlesindeki anlamından çok daha derin anlamları vardır. ☺️ Bakalım kitap ne demiş:) “Fenâ, yok olmak, ortadan kalkmak, kendinden geçmek ve son bulmaktır. Fenâ, azamet ve ululuğun kulun üzerinde görünmesi, böylece ona dünyayı ve ahireti, hâlleri ve dereceleri unutturması; onu aklından, nefsinden, her şeyden fani olmaktan ve fani (dünyevi) olmaktan da fani olmasından fani kılmasıdır. Çünkü o artık (hakiki) ululamanın içine dalmıştır. Bu durumda kişi, Allah’tan başka fail görmez.” — Sufilerin El Kitabı — doğu felsefesinde geçen ‘aydınlanma’ dediğimiz makam. 🙂 Dileyen herkese nasip olur umarım… Mutlu haftalar… ☺️🙏📚👓