“Yaşadığımız çağın hararetli ve telaşlı temposuna kapıldığımızdan beri sükûnet hayatımızdan çekildi. Sakin olmayı kolayca, kendiliğinden başaramıyoruz. Oysa modernlik insanları öylesine savuruyor ki, sükûnete duyulan özlem ve ihtiyaç büyüyor. Peki sakinliği nasıl geri kazanabiliriz? Onu bir erdem olarak görmek, hayata bakış açımızı nasıl genişletir? Sükûnette pratik bir yaşam yolu bulmak mümkün müdür? Sükûnete ermek, ancak yaşlanma sürecinde mi mümkündür? Yaşamla barışık olmak, dengede yaşamak, hayata şükran duygusuyla yaklaşmak, sakinliğin kazanımları olabilir mi?” Wilhelm Schmid – Sakin Olmak
.
Aslında Wilhelm’in en popüler kitabı olan ‘Mutsuz Olmak’ ımı daha önce okusam ‘Sakin Olmak’ mı derken elim buna gitti… 😊 Henüz bitmedi ama şimdiden içinde kayboldum…

****

Kitap şıp diye bitti.
.
Felsefeci Wilhelm Schmid, ‘Sakin Olmak’ kitabında yaşlanmayla birlikte gerek bedenimizde gerek hayatlarımızda ve çevremizde olan değişimleri incelemiş. Yaşlanma metaforunu kullanarak aslında hayatımızdaki keskin ve önlenemez değişimlere karşı nasıl kabulde kalacağımızın da ip uçlarını vermiş.
.
Kitabı okurken fark ettim ki yaşlandığınızda daha çok sormaya başlayacağınız sorular ve daha çok kafa yoracağınız konular …….’dır dediği ne varsa ben çok erken yaşlarda zaten sorgulamaya başlamışım. 🙈 Beden yaşım genç olsa da ruhum bir hayli yorgun ve olgun olmalı Wilhelm’in tespitlerine göre. 😊 Konu çok ağır ve derin olmasına rağmen okuyucuyu yormadan, kısa-öz vermek istediğini ustaca vermiş kitapta. Ana öğün arası atıştırmalık kıvamındaydı. (Sadece 100 sayfa) Karnım doymadı ama sonraki öğüne beni miss gibi hazırladı. Çok lezzetli ve çok güzeldi…
.
.
.
Son olarak;
“Eğer varlığından sevinç duyduğum ve kendisi de benim var olmamdan -belki her gün olmasa da- sevinç duyan en azından birisi varsa, yaşam güzel ve anlam doludur ve son ana kadar da öyle kalır” diyordu kitabın bir bölümünde. Ne doğru ne de güzel söylemiş. Bugünü varlığından sevinç duyduklarınıza ayırın o halde. Ya da varlığınızdan sevinç duyanları mutlu edin minik süprizlerle. Tekrar ediyorum, yarın değil. Bugün. 😊
.
.
.
Kitap yorumumu yine kitapta geçen ve çok beğendiğim bir cümleyle kapatayım.
.
“Ben, son nefesime kadar, yaşamın fenomenleri ve bağlantıları üzerine hayret etmeyi sürdüreceğimi zannediyorum; ta ki benliğim sönümlenene ve belirsiz bir zaman sonra başka bir atom bileşiği içinde, artık benle aynı ben olmaksızın tekrar ‘Ben’ diyene kadar…”
.
Diğer kitaplarını keşfetmek için sabırsızlanıyorum sevgili Schmid. 🙏🏼
Okuyan herkese şifa olsun ❤️