“Çok kez şöyle dersiniz: ‘Veririm, ama sadece hak edenlere.’ Ne bahçenizdeki ağaçlar, ne de çayırlarınızdaki sürüler böyle der. Onlar yaşamak için verirler; çünkü cimriler yok olmaya mahkumdur. Günlere ve gecelere sahip olmaya layık biri, sizden herhangi bir armağan almaya da layıktır elbette. Ve hayatın okuanusundan içmeyi hak etmiş olan, tasını sizin küçük derenizden doldurmayı da hak eder kuşkusuz. Önce kendinizin vermeye, verme aracı olmaya layık olduğuna emin olun hele. Çünkü, gerçekte hayattır hayata veren ve verdiğinizi sanan siz, basit birer tanıksınızdır sadece. ”
Halil Cibran – Ermiş