Kategori: öyKü


Zamanın Ötesinde Bir Masal...
öyKü

Zamanın Ötesinde Bir Masal… 

Uzak diyarlarda, çok uzak bir zamanda, zamanın da dışında belki. Küçük bir çocuk vardı. İnsan suretinde, kendi aleminde, gezip dolaşan bir çocuk. Her daim AN’da yaşardı. Öncesi veya sonrası ile alakalı bir fikri yoktu. O AN’da ne yapıyorsa, tüm ilgisi ondaydı. Etrafında olup bitenlerden bihaberdi….

öyKü

Konuşmamız Gerek… 

Yokuşu tırmanıp yolun kenarına geldiğimde iyicene terlemiştim. Yanımda uzayıp giden asfalt dumanlı seraplı bir şeyler tüttürüyordu. Site sakinlerinin rahatça araç beklemesi için tozlu bir ağacın altına konmuş eski banka oturdum ve bu gerçek mi değil mi belli olmayan buğuyu izlemeye koyuldum. Zihnimi sıcaktan uzak tutmak…

öyKü

Ay Çocuk (İkinci Kitap – Bölüm 6) 

Bölüm 6: Galaktik Gen.   Kalabalıklardan uzak durmayı tercih etmesinin pek çok sebebi vardı. İnsanlığın gerçeklik üzerine mutabık kıldığı belirli kalıplar mevcuttu ve insanlar inandıkları gerçeklerin dışında fikirler sorgulandığında korkup kızabiliyorlardı.   ‘ Kanatlanmayı dene..’ derdi Karga, ‘ İnsan önce uçmayı istemeli.. eğer uçabilecekse.’  …

öyKü

Sadece Bir Elbise mi? 

… Günlerden bir gün, bir fotoğraf çıktı karşısına. Bir elbise fotoğrafıydı bu. Mavili siyahlı bir kadın elbisesi. Ne var ki bunda da şimdi geldi cebime diye düşündü. Sonra fotoğrafın altındaki yorumlara baktı, şaşırdı. Sarı beyaz diyordu elbise için. Nasıl olur yahu işte bildiğin mavi siyah…

öyKü

Son Fasıl 

Sonbaharın, son günleriydi artık. Büyük meşe ağaçları yapraklarını neredeyse tamamen dökmüş, yapraklı çam ağaçları yalnız kalmıştı. Üşüyen ve rüzgarda savrulan ürkek güvercinler ile kıyıdaki kayalıklarda hep aynı tarafa doğrulmuş oturan martılar gelmekte olan kışın endişesine kapılmış kara kara düşünüyor gibiydiler. Kaldırımlara düşen yapraklar kıyı ve köşelerde öbekler yapmış, belediye…

öyKü

Ay Çocuk (İkinci Kitap – Bölüm 5) 

Evrenin ulu mimarı.   Kitabın kapağını kapatıp dua etmeye başladı,   ‘ Bu kitap gölgeler ülkesine yerleşmiştir. Seçilenden başkası içini göremez. Eğer hava nefes ise, ateş tutkudur. Kötülükler onu engellemesin, bu benim dileğim. Eğer dünya hayatsa, su duygulardır. Bu kitap sihirli güçlerle doludur. Tanrı onu…

öyKü

Ay Çocuk (İkinci Kitap – Bölüm 4) 

BÖLÜM DÖRT: Yaratılış Peder Cristiano kürsüye çıktığında herkes ayağa kalktı. Oturmaları için işaret ederek öksürdü. Ufak tefek bir adamdı. Yetmişlerindeydi ama dinçti. Yirmi yılı aşkın bir süredir kasabadaydı. İnsanlara hıristiyanlık inancını bildirmek ve onları İncil yaşamına çağırma görevi konusunda oldukça titiz biriydi. Keskin gözleri en arka…

öyKü

Ay Çocuk (İkinci Kitap – Bölüm 3) 

Paranın laneti. ‘ Seni son kez öpebilir miyim?’ ‘ Son kez diye bir şey yok..’ Kadın, adamın ince dudaklarının arasında hafifçe dilini gezdirdiğinde adam inledi. Kadının yüzünü ellerinin arasına alarak gözlerinin içine baktı. Teni kadife gibi yumuşacıktı. ‘ Şşşşş…’ diyerek kadının iri gözlerinde biriken göz…

öyKü

Ay Çocuk (İkinci Kitap – Bölüm 2) 

İKİNCİ KİTAP BÖLÜM İKİ. Yazgılar bir ise. Kilisenin arkasındaki dar sokağın bitiminde konuşlanan köhne barakadan geliyordu sesler. ‘ Bitir işini oğlum! Ye onu!’ İki köpeğin kıyasıya dövüştüğünün şüphe götürmez kanıtıydı salyalı hırıltılar ve kan kokusunu takip eden kemik sesleri. ‘ Vyyyk ayk ayk ayk!’ diye…

öyKü

Ay Çocuk (2. Kitap – Bölüm 1) 

İKİNCİ KİTAP BÖLÜM BİR. La Bruja. Gri bir kedi… Taş evin dış panjurunun içerlek kısmında pusuya yatmış, seyrediyor olup bitenleri. İki adam evin kapısını çalıyor kendinden emin, soğuk ve gri. ‘ Tak tuk tak!’ Tek kata yayılmış evin kapısı gıcırdayarak yaylanıyor her tak tukta.. İçeride,…

öyKü

Ay Çocuk – Bölüm 15 

ÇAKIL TAŞI Tarih tekerrürden ibarettir dostlarım. Dünyanın sırları herkese değil, sadece arayanlara ve bulmasını bilenlere açıktır. Şu yeryüzü dediğiniz gezegen nice gelişmiş uygarlıklara ev sahipliği yapmıştır. Ben bunların her birinin canlı tanığıyım. İnsanlığın gizli tarihinde gününüz dünyasından kat be kat daha ileri uygarlıklar yeryüzünde yaşamış,…

öyKü

Ay Çocuk – Bölüm 14 

GEHENNA Tüm ölmüşlerin, bedeni çarmıha germişlerin ruhuna fatiha.. ve Amin. Vakit gece yarısıydı. İskelenin merdivenlerinden süzülerek kendini karanlık sulara bıraktı. Derin bir nefes aldı… ve daldı. Gözlerini açtığında tuzlu su gözbebeklerini yıkadı. Denizin dibi yosunluydu. Işığım suyu aydınlatıyordu. Oksijen açlığıyla kıvrandığında vücudu, tırmanmaya başladı yüzeye…

öyKü

Ay Çocuk – Bölüm 13 

O… ‘ O mu? Yoksa sıfır mı?’ ‘ Hangisini uygun görüyorsan.. Hatta ikisini de kullanabilirsin.’ Berjer koltukta oturuyordu. Oldukça şık giyinmişti. Boyu o kadar uzun değildi ama koltuğa öyle bir kurulmuştu ki, sanki usta bir heykeltraşın elinden çıkmış bir tanrı heykeli gibiydi. ‘ Sonunda..’ dedi…

öyKü

Ay Çocuk – Bölüm 12 

UYKU DUVARININ ÖTESİNDE Dümdüz bir ovadaydı. Sapsarı çimenler vardı, Ay Çiçeği sarısı. Rüzgarlı bir öğle sonrası. Yeni yıla az kalmıştı. Güneşin üzerini gri bulutlar örttüğünde, Ay Çocuk düzlükte tek başınaydı.  Sert rüzgar yüzüne ve pantolonunun paçalarına vurduğunda kollarını iki yana açarak derin bir nefes aldı….

öyKü

Ay Çocuk – Bölüm 11 

TANRIÇA Camdan bir kase vardı önünde. Ağız kısmına, ince fırçayla gümüş yaldızdan bir çizgi çekilmişti. Lavabonun içindeydi kase. Ay Çocuğun elinde bezi andıran yumuşak bir şey duruyordu. Musluktan akan suyun altına bezi tutuyor, bez yeteri kadar suya doyduğunda onu kaseye sıkıyordu. Renkliydi kaseye dolan sıvı,…

öyKü

Ay Çocuk – Bölüm 10 

KELEBEK Derin bir uykudan uyanmıştım.Koskoca bir Dolunay’ dım. Geceye hazırdım.. Dünya’ya iyiden iyiye yaklaşmıştım… O gece bolluğun simgesi Jüpiter’ le neredeyse aynı hizadaydım. Bir merak sardı içimi, acaba aşağıdan bakan biri nasıl görüyordu beni?..Yüzeyimde yapılan çalışmalar belli ediyor muydu kendini?..Dikkatli bir göz, bu yeni açılmış…

öyKü

Ay Çocuk – Bölüm 9 

SİYAH Hızlıydı adımları. Tepede, gökyüzünde daireler çizen martılar vardı. Mavi deniz şefkatle ona açmıştı kollarını. Güneş, altın sarısı.. Bulutlar saklanmıştı.. İnceden bir rüzgar vardı.. Lavanta kokusu sarmıştı ortalığı.. O gün hiçbiri onu bağlamadı. Önündeki manzara, sık çalılarla dokunmuş geçit vermez bir ovaydı. Elindeydi orağı. Sağa…

öyKü

Gündüz Düşleri 

– Uyan hadi, kalk, bu saat olmuş, halen yatıyorsun. Yapman gereken işler var. Tanrım, neden bütün işleri ben yapmak zorunda kalıyorum? Kum dolu gibi yanmakta olan gözlerimi güçlükle açarak yerimden doğruluyorum. Karşımda Aynur ablam, bana çıkışıyor: – Bütün gün uyuyorsun, kalk hadi, bir işe yara,…

öyKü

Ay Çocuk (Bölüm 8) 

BAYKUŞ Gün batımıydı. Gökyüzü pembeye boyanmıştı. Teni iyiden iyiye bronzlaşmıştı. Yaz ortasında hava sıcacıktı. Elinin tersiyle ensesinde toplanan ter damlalarını sildi. Uzun süredir hareketsizdi. Denizden on metre kadar yüksekte bir yere tünemişti. Bu uzun zamandır aklını çelen bir düşünceydi. Koca kayanın üzerinde, günü geçirmekti niyeti….

öyKü

Herşeyi Olan Kız 

Küçük bir kız çocuğu yaşardı çok eskiden. Hepimizin çocukluğu gibiydi onunkisi de. Bir ayıcığı vardı mesela. Kimilerinin saçını taramayı çok sevdiği bir bebeği, kimilerinin elinden düşürmediği hani geri çekince ileri doğru fırlayanlardan kırmızı bir oyuncak arabası olurdu ya, onun gibi bizim kızın da bir ayıcığı vardı…

Send this to a friend