Eteklerim

Doğa Rutkay

 

Ne içeride ne dışarıda duruyor kalbim

Sabırsızlanıyorum büyümek için

Üzerinde durduğum dünyanın maviliği var ayaklarımın altında

Kuşlar uçmuyor

ses yok

doğası değişik

tadı başka.

Ellerimi en çok da ellerimi görüyor gözlerim.

Ne içeride duruyor kalbim ne dışarıda

Bir rüzgar çıkıveriyor ansızın

Garip bir soğukluğu var eserken

Başımdan aşağıya karıncalanıyor bedenim.

Kimseye ait değilim  ben

ve  bi o kadar da herkese ait sözlerim

İşte orda durduğum yerde,eteklerim çarpıyor yüzüme

gözümde ki yaşlara değiyor uçları

gözlerimi oyup kör ediyor.

Saatler durdu.

Yürüyemem

adımlarım yok.

ellerim tırnaklarıma kenetli

benim yüzüm de yok.

utanmam

ağlamam

gülmem

üzülmem bile.

Ne içeride ne dışarıda duruyor kalbim    

Sabırsızlanıyorum büyümek için

Kocaman adımlarım duruyor oldukları yerde

Daha önce hiç görmediği kadar uzağı görüyor gözlerim

Şükür Tanrı ya anne olabilmişim!

Her yere aitim ben

ve hiçbir yere ait değil yüreğim.

İri memeli kadınlar geçiyor dörtnala;

eteklerimin altından

Birazcık eğilsem düşebilirim.

Sabırsızlanıyorum büyümek için

Çıktım en tepesine dünyanın

Büyük bir mavilik var altımda

Eteklerim sallanıyor şarkılarda

Herkes beni soruyor.

Parmak uçlarımda şarap şişeleri,

Meyvelerin en güzelleri duruyor

Her şey beni teşvik ediyor

Birazcık eğilsem düşebilirim.

Sesleniyorum hayata

götürsün diye beni burdan

uçursun diye maviliğe

sonu yok hayallerimin

ucu görünüyor eteklerimin

yüreğimin kalitesi iyi korunmasına bağlı

sabırsızlanıyorum büyümek için

Hayat!

En hakiki sevgilim.

Yalnız sana anlatacağım büyüdükçe ettiklerimi

Hayat!

En hakiki sevgili.

Hadi kaldır

Kaldır eteklerimi....