Çok Özledim

Gülten Üstünel
 
 

Ben istemişim, ne çok istemişim

Seçtiğimi çok sonraları fark ettim

Var olanın çoğuna inat

Onlar beklemezken gelmişim.

Hiç hatırlamıyorum en hatırlanası olanı

Perdeler çabuk kapandı

Sular arasında başladı bu serüven

Ne kolay BİR olduk Dünya ve Ben.

Seni ilk ne zaman unuttum

Belki çok önemli belki de değil

Ama bunu dahi hatırlamıyorum

Belki uzanıp biraz uyusam

Sen gelip herşeyi analatacan

Yoksa tam tersi mi olmalı?

Hani uyansam... Sana uyansam!

Etim var kemiğim

İçimde zapt edemediğim beklentilerim

Arsız, şakacı bir çocuk

Bulduğum herşeye sardığım yüreğim.

Ah ne kadar kalabalık gelir bana Dünya

Yalnızlığı içinde tüketemediğim.

Yürüyorum, yürüyorum

Kimi sahilleri görmeden tanıyorum

Bazen ıssız bir caddede

Kendimden çok korkuyorum.

Hep VAR olduğuna inandığım tüm renkleri

Usanmadan arıyorum.

Tadılmamış her yeni güzelliğe

İçimden bir bağ dokuyorum.

Geceler güne, günler geceye çabuk dönüyor

Ben seni çok özlüyorum.

Gelip de hiç gitmesen

Bilebilirmiydim yokluğunu?

Ya da gidip de hiç gelmesen

Unutabilirmiydim VAR olduğunu?

Belki bir hayalsin... Bir rüya...

Ama her an dokunabiliyorum sana

Dokunmak dediğim

Ruhumun parmak uçlarında

Anlatamayacağım kadar yakınsın bana...

Şimdi bu rüyadan uyanıyorum

Kollarının arasında uykuya dalıyorum

Bir yanım ararken delice seni

Bir yanım biliyor hiç gitmediğini

Benimlesin, bendesin...

Sen hiç gitmedin, hiç bir zaman gitmeyeceksin

Ama yine de ben seni ÇOK ÖZLEDİM.