Bugün dünya ile ilk kucaklaştığım gün.

Kaçıncısı hiç bilmem…

Bugün benim doğum günüm.

İlk nefese ilk merhabayı,

yanımda yatan bir kadına

bu da kim, ben nerdeyim, deyişim

Teninin sıcaklığında uyuyayım isteyişim;

bakışında kaybolayım…

Bir de biri daha var ki;

Görkeminden bakmaya utanışım…

O an geçmişe ait tek bildiğim

uzun bir yoldan gelişim

Biraz dinlenmek isteyişim.

Zamanın bozgununu hiç bilmeyişim…

Bilmem ki hangi zamandı;

Belki düş tarlalarının keşfinden hemen öncesi

yağmalandıktan hemen sonrası…

Hangi zamandı

Gerçekle düşün farkını

Renklerin çoğu zaman mat göründüğünü

Havanın çoğu zaman puslu durmayı sevdiğini

Rüzgarların çoğu zaman sert estiğini

Ilık esenin ardından en kötüsünün geleceğini

asla kabullenemeyişim.

Hiddetlenip

zamanı zincirinden çözerek

Yaradana karşı gelişim…

Cennetten kovuluşum…

Ne zamandı

Her seferinde yakalanıp

Cezalandırılışım…

Yanılıp yakılışım…

Affımı isteyip de hep aksini yapışım…

Ne zamandı beklemekten vazgeçip de

Özgürlüğü seçişim…

Küçücük bedenimle doğaya hükmedişim.

Tenimi her yaladığında

Ruhumu her dağladığında yangını

Bunlar ne ki, dahasını ver deyişim

Bozgunları siper edip gövdeme

Korkusuzca her vurguna direnişim.

Bugün benim doğum günüm;

Her gündönümünde

Yeni isyanlara girişerek

İsyankarlığıma şahit tuttuğum

zamanın karşısında

hiç durmadan soyunuşum…

Çırılçıplak utanmazca duruşum.

Nerden bilmem

Her gözün bakışının

Her ruhun yangısının farklı olduğunu bilişim

Aşkın gizemi seçip

Hep yeniden, yeniden

sözcüklerde kendini yarattığını sezişim.

Bugün benim doğum günüm;

Her korktuğumda örtülere sarınmak isteyişim

İlk sıcaklığa geri dönmek isteyip

kabul edilmeyişim…

Her seferinde kendimden uzağa kaçıp

hep kendime dönüşüm…

Her yolculukta başkalaşıp

hep kendimi biraz daha çözüşüm…

Bugün benim doğum günüm.

Bugün dünyaya yeniden doğuşum.

Hiç durmadan ölüşüm

Hep yeniden dönüşüm.