Gidenlere Ağıt Yaktım

Emre Sakaryalı
 

Hazan mevsimlerini sevemedim hiç.

Hazanlar hep bir göçüştür benim dünyamda çünkü.

Gidenlerin mevsimidir hazan...

Gidenlerin ve ardında yitenlerin mevsimidir...

Biraz umutların, birazda yitişlerin...

Gidişlerin en uygun mevsimidir hazan.

Gözyaşlarının yağmurlara gizlenebileceği

Tek mevsimdir çünkü hazan...

Sevemedim ben bu mevsimi,

Çünkü hep bu mevsimlerde kaldım

Bir başıma giden gemilerin ardından...

Üstelik bir el bile sallayamadım gidenlerimin ardından.

Biliyordum ki gidenler elbet memnun kalacaktı

Gittikleri yerlerden, memnun kalmak için gidiyorlardı çünkü.

Kalan ben olacaktım, gidenlerin anılarıyla bir başıma...

Bir tek bu mevsimlerde nefret ettim aşık olduğum denizden,

Bıraktığı için beni bende...

Gidenlerimin ardından beni bakakalmak zorunda bıraktığı için.

Keşkelerimle beni başbaşa bıraktığı için hep bu mevsimlerde

Nefret ettim denizden....

Köpüren dalgalara atamadığım için keşkelerimi ve

Bastığım toprağa saldığım köklerimle gidemediğim için

Hep nefret ettim hazandan...

Hep nefret ettim beni ağıt yakmak zorunda

Bıraktığı için gidenlerimin ardından...