Gölge ve Korku
Her şeyin sahte olduğu bir hayatta tek gerçek sen ol istemiştim,
Ne kadar da sahteymişim
Sen kendinden korkan bir gölge
Ben sana aşktan korkmamanı söyleyen bir korkulukmuşum
Biraz uzaktan baksaymışım,
Hemen yanına uzanmasaymışım anlamsızlığını anlayacakmışım
Oysa ki zaman yoktu
Ömrüm azdı
Kalbim kızdı
Acele etmişim.
Herkes seninle aramda olanı öğrenmek için çabalıyor
Hepsi boşuna uğraşıyor
Senin bendeki halini anlatsam inanmazlar
Seni sen diye tanıyanlar senin inkarına katlanamazlar
Yazma o kelimeleri
Sahte ya da çalıntı bir aşkın satışını kelimelerinle süsleme
Şarkılar daha anlamlıydı senin hayatımda olduğun o kısa zamanda
Şimdi besteler isyanda
Ben o sözleri boşuna yazmışım,
Ben o aşkları boşuna tartmışım
Seninle karşılaştırılamayacak kadar güzel adamlar geçmiş içimden
Ama ben o adamları senin uğruna boşuna yakmışım
Suçlusu sen misin?
Hayır değilsin
Ben miyim?
Hayır değilim
İki suçlu var aramızda
Gölge ve korku,
Sen peşindeki gölge yüzünden aşktan korkmasaymışsın
Ben de bu korkuna rağmen kendimi sende yakmasaymışım
Belki de aşkı inkar edişimizden utanacaktık,
Peşimizdeki gölgeleri beraber yakıp
Aşktan yana korkularımızı beraber aşacaktık!