Anneciğim,

Seni çok seviyorum. Sana tapıyorum. Sana nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum, çok seviyorum. Ve tekrar seni çok seviyorum demek zorundayım.

Senin her yerini seviyorum. Öpücükler vermek istiyorum. Ve davranışını ve senin her yerini çok seviyorum. İyi davranışlarını seviyorum. Mesela ben şirin olduğum zaman sen de bana iyi davranıyorsun, iyi kelimeler söylüyorsun, sonra, hasta olduğum zamanlar iyi oluyorum, iyi olduğum zamanlar sen bana çok iyi davranıyorsun hastayken bana çok iyi ilaçlar veriyorsun, iyileştirecek çok iyi ilaçlar.

Ve, seni çok seviyorum. Saçını, rengini, sarışınlığını, arkandaki o saçının kesik yumuşaklığını seviyorum. Sen saçını benim okşamam için kestirdin. Başka ne diyeyim, bana çok şey alıyorsun, paran olmadığı halde.

Bebekken bana çok tabaklar, bardaklar alıyordun herhalde. Bana çok yumuşak kediler, oyuncak kediler alıyordun ve bir gün büyüyünce bana bir kedi aldın, sonra bir tane daha aldın, hediye olarak, ben seviyorum diye. İlk başta olanın adını Oğluş koymuştum. Ve ikincisinin adını Gölge koydum, hem siyahtı hem de bizi hep takip ederdi.

Ve, annem saçlarını dalga dalga yaptı bir gün, sonra banyo yapışını anlatacağım. Annem banyoya girer ben de kapıyı açıp kediyi alıp banyoya girerdim. Yatak odasına gireriz, beni yatakta mıncıklayıp öper. Seninle uyumama izin veriyorsun. Uyurken bana sarılıp öpüyorsun, ben uyurken onu duyabiliyorum o zaman korku rüyalarım güzel rüya oluyor.

Senin kokunu çok seviyorum anneciğim, seni görmediğim zaman çok özlüyorum, o zaman senin giysini kokluyorum, çok güzel kokuyor ve uykum geliyor.

 

Ben babamı çok özledim ama sen yanımdasın ve bana bakıyorsun. Sen olmasaydın ne yapardım ben anne? İyi ki sen yanımdasın. Biz hiç ayrılmayalım anne, olur mu? Erkenden ölme, benim çocuklarım olmadan ölme çünkü onları görmeni istiyorum.

Benim kardeşim olmayacak galiba, onun için benim çocuklarımı büyütürüz birlikte. Ben çalışırım, sen onlara bakarsın, sonra sen çalışırsın ben bakarım. İkimiz birden çalışamayız çünkü o zaman kimse çocuklara bakamaz.
 

Beraber oturmamız için bahçeli bir ev alalım anne, merdiveni evin içinde olsun. Bahçesi de olsun, bahçeye çiçekler ekelim, bazılarını dikelim. Çok eğleniriz değil mi? Kelebekler de olur bahçede. Ben kelebekten korkmam çünkü onlar böcek değil.
 

Seni çok seviyorum anne. İyi ki varsın çünkü sen olmasan ben de olmazdım. Sen olmazsan ben de çok zor yaşarım. Ben senin karnındayken benim güzel ve sağlıklı olmam için çok uğraşmışsın, ben de olmuşum. Doğduğumda ayaklarım minicikmiş, değil mi anne?

Ben ağladığımda kucağına alıp benimle konuşurdun ben bebekken, bana "Yok bebeğim, hepsi geçti, korkma, anne burada, anne yanında, her zaman yanında olacak, seni asla bırakmayacak" derdin.

Sana sarılmayı çok seviyorum, o zaman acıyan yerlerim bile iyileşiyor. Acıyan yerlerimi öpünce artık acımıyor, çünkü senin öpücüklerin sihirli.

Ben bunları seviyorum anne, bunları söylemeni ve yapmanı seviyorum. Beni sakın bırakma. Sen gördüğüm en iyi annesin, başka annelerin kızdıklarına kızmadığın için, en çok bana sarıldığın için, beni çok sevdiğin için ve her şeye izin verdiğin için.

Teyzeme söyleyeceğim ve sana anneler günü hediyesi alacak. Sürpriz olarak ve sen çok sevineceksin, bana sen benim bir tanemsin, canım bebeğim diyeceksin.

Seni çooook seviyorum.
Anneciğim benim.
Yelissa Sue Tomiç