Esasında o kadar çok anlatılabilecek yönü var ki “Kamil İnsan”ın, hangisinden başlasam bilemiyorum, ama en güzeli önce ne olmadığını anlatmakta sanırım.

Bir kere “kamil insan” deyince akla ilk rüyalardaki ak sakallı dede modeli geliyor. Hani böyle nur yüzlü, tonton dedecik modeli vardır ya. Çoğumuzun da ilk çağrışımı o yöndedir. Aslında böyle bir dedecik olmak da zordur diye düşünüyorum. Çünkü kazayla bir ermiş muamelesi yapmaya başlasınlar sana, yandığının resmidir. İnsanoğlunun en sevdiği şeydir, bir şeyleri yüceltip en yukarılara çıkartmak, sonra da eller üzerinde taşıdığının altından aniden çekilip yere düşmesini sağladıktan sonra üstüne çıkıp tepinmek. Ve eğer ermiş muamelesi yapmaya başlamışlarsa size, bir kere hata yapma şansınız kalmaz ve en ufak hatada aynen “biz de adam sandıydık”ı yer ve alaşağı edilirsiniz. (Gerçi harbi ermiş adam ne el üstünde olmaya aldırır, ne ayak altında.)

Bir de çevrenizdekiler sizden sürekli olarak mum gibi bir adam olmanızı beklerler. Böyle ortalarda çıkıp gönlünüzce tepinemezsiniz, bağıra bağıra şarkı söyleyemezsiniz, hatta kötü espri yapma hakkınız bile yoktur. Dahası bence ruhsal gelişimin en önemli göstergelerinden olan mizahı da (Şaklabanlık veya sululuktan bahsetmiyorum, yaşama gülümseyerek bakabilme yetisi bu.) kullanmanız size hak görünmez. Zaten bu yüzden benim gördüğüm çoğu “Kamil İnsan” yolunda diyebileceğim kişilerin, mizahsal açıdan ciddi problemleri vardı. Adam dünyalar güzeli, ahlaklıların ahlaklısı, ama espri yapmaya görsün. Hani kötü espri yapma hakkı vardır ama görüyorsunuz ki mizah kası çalışmadığı için gıcırdıyor. Neyse ki güzel gülümsüyorlar ve içten gülüyorlar da durum idare edilebiliyor.

Yine unutmadan eklemek lazım, toplumda böyle kişilere pek “insan” gözüyle bakılmaz. Yani daha doğrusu onun da bir homo-sapien olduğu unutulur ve onların da insani ihtiyaçlarının olabileceğine pek kimse ihtimal vermez. Halbuki onlar da nefes alıp veriyordur, onlar da bir sindirim sistemine ve boşaltım sistemine sahiptir ve tabii ki üreme organları mevcuttur. “Kamil İnsan”ın ilk hecesinde “Kamil” vardır, ama ikinci hecesi “İnsan”dır, ama çoğu zaman “Kamil”e takınılır ve “İnsan” unutulur. Halbuki “Kamil İnsan” olmak, sadece “Kamil” olmaktan geçmez, önce “İnsan” olabilmek lazımdır ki siz sıfatı hak edebilesiniz. İşte bu nedenledir ki kendinize “İnsan”ım diyebildiğiniz nokta da “Kamil”lik yolunda yürüyebilirsiniz bence ve zaten “İnsan”ımı tüm hücrelerinizde hissettiğiniz anda “Kamil”lik falan umrunuzda olmaz ve o noktada da “Kamil İnsan” olursunuz. ;)

Benim kendi hesabıma en önem verdiğim konuların başında, dürüstlük ve güvenilirlik gelir. Bu noktada zamanında bir hocamın bize söylediği ve aklımdan hiç çıkmayan: “El-Emin” olun, sözünü hayatımda uygulamaya çalışırım. Bilmeyenler için söyleyeyim, “El-emin”, Kureyş kabilesinde Hz. Muhammed için söylenirmiş, herkes ona o kadar çok güvenirmiş. Ben, hayatımda da hep bu kelimeyi kendime yol gösterici tayin etmeye özen gösterdim, elimden geldiğince de uygulamaya çalışıyorum ki “Kamil İnsan”ın özellikleri denildiğinde aklıma gelen ilk değerlerden birisi “El-Emin” olmak diye düşünüyorum. “Kamil İnsan”ın kendi duruşu, kendi düşünceleri, kendi yaşam görüşü vardır ve diğerlerinden farklıdır da belki. Ama kimse onun kendisini satmayacağını bilir, arkasından iş çevirmeyeceğini, ikiyüzlü davranmayacağını ve asla da bir fiyatının olmayacağını bilir. Zaten herkesin güvenini kazanmak demek, herkesle aynı düşünüp, aynı hareket edeceksin demek de değildir, ama senle karşıt görüş de olan bile sana güveniyorsa, bu önemli bir şeydir.