Engin Ardıç, Akşam'daki yazısında yine her zaman yaptığını yaptı ve "üç bin vuruşluk" kısa bir yazı çerçevesinde, Ortadoğu'da yaşananları bütün çıplaklığıyla ve olanca netliğiyle ortaya koydu. Bazı bölümlerini aynen aktarıyorum: "Hıristiyan yobazları, bunların özellikle Protestan kesimi ve de Evangelist mezhebi üyeleri, kıyamet gününü çabuklaştırmak istiyorlar. 'Armageddon' adıyla anılan 'son savaşı' tetiklemeye çalışıyorlar. (...) Bu savaşta yanlarına Yahudi yobazlarını aldılar; diyorlar ki, İslam'a karşı verilecek son ve kesin savaşta Yahudiler Hıristiyanlar'ın yanında olurlarsa, cürümleri affedilecek. Yani, Hazret-i İsa'yı Roma İmparatorluğu'nun Filistin valisi Pontus Pilatus'a ihbar etmiş, satmış ve idamını da istemiş olmalarını, efendileri ikinci kez geldiği zaman bağışlayacak... Efendilerinin Tanrı'nın oğlu olduğunu söylüyorlar."

"Bu muhabbet Yahudi yobazlarının da çok işine geliyor. Yahudi yobazı açısından Hıristiyan ile Müslüman arasında bir fark yok, ikisi de 'goyim', yani 'başka tanrılara tapan diğer insanlar' kategorisinde. (...) Katolik yobazları bu dümene fazla bulaşmıyor, bir yandan İslam dünyasına gıcık olmayı sürdürürken bir yandan da Yahudi dünyasını hiç sevmemekle birlikte 'kerhen' destekler görünüyorlar. İslam yobazlarına gelince... Bin dört yüz yıllık Şii ve Sünni kavgası yeniden iyice canlanmış bulunuyor. Bunlar bir yandan Irak'ta patır patır birbirlerini öldürüyorlar, bir yandan bazı Şii yöneticileri 'kefere ve çıfıtın işini bitirelim, sıra Sünniler'e gelecek' derken, bir yandan da ortak düşmana karşı iyi kötü bir ittifak içinde görünüyorlar. Bu çelişkili durum Sünni ilerigelenlerinin, özellikle de Vahabi mezhebinin gözünden kaçmıyor ama onlar da 'Yahudi'yle mücadelede bayrağı Şii'ye kaptırmış olmanın' çaresizliği içinde ve Amerika'ya açıkça karşı koyamamanın da ezikliğiyle, emperyalizmle çıkar ortaklığının da verdiği pişkin suskunlukla, katlanıyorlar."

"İslam yobazları ayrıca, bütün geri kalmışlıklarının, bütün yetersizliklerinin, bütün eğitimsizliklerinin, bütün sevgisizliklerinin suçunu Amerikan emperyalizmine ve Siyonizm'e yıkıp rahatlıyorlar. Değişmeye, gelişmeye, çağa uyum sağlamaya en ufak bir niyetleri yok. Mazlumu oynamak pek hoşlarına gidiyor ama bu savaşı seviyor ve istiyorlar, öldürmek ve ölmek, şehit olup cennete gitmek tutkusu iyice gözlerini kararttı. Çünkü yaşamayı sevmiyorlar, hele 'iyi yaşayanlara' öfke duyuyorlar. Çağdaş yaşam da onların boyunu aşıyor tabii."

Türkiye'nin durumuyla ilgili noktayı da gayet açık seçik vurguluyor Ardıç:
"Bu yobaz dalaşında, bu dangalak muhabbetinde laik Türkiye'nin yeri yoktur ve olmamalıdır. Hele hele bir Amerikalı-Yahudi-Arap-Fars çıkarları kavgasının içinde Türk hiç bulunmamalıdır.
Budur abi."

Evet, ekleyecek hiçbir şey yok; gerçekten de "budur abi". Ayağını yere sağlam basacaksın, dolduruşlara ve oyunlara gelmeyeceksin, bu akıl ve vicdan dışı hamlelerin pisliğine bulaşmayacak ama olan biteni dikkatle izleyeceksin.