derKi'ye Yazar Olabilir miyim?
derKi'mize yazar olmak hususunda sık sık sorulan sorulara bu başlık altında yanıt vermek ve aramıza katılmak isteyen arkadaşlarımız için yol gösteri...
| Kadının Kibri |
|
|
|
| Çarşamba, 08 Kasım 2006 | ||||
|
Faruk Süren, Şebnem İyinam'la yaptığı röportajın bir yerinde, 'Kadının kibri zedelenmemeli' demiş. Sonra da şöyle devam etmiş 'Bir kadının kibriyle asla oynamayacaksınız. Çünkü intikamı acı oluyor'. Kibri sevmem, sanırım Faruk Süren burada 'gurur' demek istemiştir. Ki gurur, bizim için önemlidir. Son zamanlarda 'kadının kibrini zedeleyen' ayrılıklar, boşanmalar eksilmiyor gazete sayfalarından. Fotoğraflar manşetleri süslerken, iyi bitirilmemiş ilişkiler zincirlemesine hayatımıza doluyor ve hayatımızı yoruyor. Bir zamanlar, üniversite arkadaşım, yazar Hamdi Koç, okul koridorunda 'Kadının intikamından korkacaksın' demişti gülerek. Henüz 19 yaşındaydı ve hayrettir ki, böyle bir bilgiye vakıftı. İkinci romanı, 'Melekler Erkek Olur'un, önsözünde yazdığı bir cümle bana o gün okul koridorundaki söylediğiyle bağlantılı gelmişti; romanın başındaki ithafta şöyle diyordu: 'Unutmadıkları ve iyi bitirdikleri için'. Cümle beni o kadar çarpmış ve bunun üzerine öyle çok düşünmüştüm ki. Ona bu cümleyi çok sevdiğimi söylediğimde bana 'İyi bitirmek belki de iyi başlamaktan da önemli' demişti. Hakikaten de öyle, insanın ayrılığı becermesindeki üslup, aşkı başlatmasındaki üslubundan bile önemli yer yer. İki taraftan birinin aşkının bitmediği, ilişkiyi sürdürmek istediği durumlarda, 'anlaşarak ayrılmak' elbette söz konusu olamaz, iyi bitirmek zorlaşabilir ama imkansız değildir, sonuna kadar denenebilir. Üslup vardır ya; hani işte o, yani üslup, bütün başlangıç ve bitişleri belirler. İlişkilerde iyi bitirmek önemlidir. İyi bitirdiğin zaman ötekini yıkmamış olursun, tabii kendini de. Etki ve tepki! Kimse sadece karşısındakini yıkamaz! Yoksa yalnızca ötekini yıkabilir misin? Ötekini yıkmak için alçaldığın yere, alçaldığın kadar sen de inersin! Hiç bile bile zalimlik yapmadım! Tenesse Williams'ın çok sevdiğim oyunu 'Arzu Tramvay'ın baş karakteri Blanche bir sahnede şöyle der; 'Belki çok hata yaptım ama hiç bile bile zalimlik yapmadım'. İşte o 'bile bile' sözü, zalimliğin niteliğini belirler. Ve karşındakinde açacağın yaranın derinliğini, iyileşebilirliğini ve iyileşmezliğini. Bile bile zalimlik yapanlar, affedilmeyenlerdir! Onlar iyi bitiremezler çünkü. İlişkilerde kimse kimsenin mülkü değildir evet, evlilik de bu durumu değiştirmez. Aşk bitebilir, gönül bir başkasına kayabilir, gönül bu, niye kaydın diyemezsin ki! Ayrılık kaçınılmaz olarak kucağa düşebilir ama yine de iyi bitirebilirsin. Karşındakinin onurunu kırmadan bunu yapma şansın vardır, hele de buna seneler tanıklık etmişse. Birlikte sezonlar geçirmiş, sofralarda eğlenilmiş, gülünmüş, çocuklar sahibi olmuş, zor zamanlarda birbirine yaslanmış, hacimli anılar biriktirmişsen! Anıların hiç mi hatrı yoktur? Yoksa onlar hiç yaşanmamış mıdır? O anıları silerken, kimin tarihinden yaprakları koparıyorsun ki? Onunkinden mi yalnızca, yoksa seninkinden de mi aynı zamanda? Şimdi üstünü karalamaya çalıştığın, kendi gençliğin değil midir? Evet, Hamdi Koç haklıydı okul koridorunda bana 'Kadının intikamından korkacaksın' derken! İyi bitirilmemiş ilişkilerin intikamından korkmak gerekir, hakikaten de. Gururu zedelenen kadın intikam alır, hakikaten de pek güzel tuzaklarla alır. Erkek almaz mı peki? O da alır. Gurur cins ayrımı gözetmez! Sadece kadınlar karavana atmazlar pek, nokta atışı yaparlar. Darbenin mahir olanını, derin olanını severler, çünkü muhtemelen derin gurur incinmeleri almışlardır ve tarih onlara bolca alıştırma yaptırmış, derin darbeyi genetik kodlarına yazdırmıştır. Yine de iyi bitirilme şansı varsa eğer, iyi bitirilsin. Bu her iki taraf için de, hayat için de daha onarıcı, daha kucaklayıcı olur. Üstelik çocuklar varsa, onların önlerinde başa çıkacakları koskoca bir hayat varsa.
Yorum yaz Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6 |
||||
