Ben “Sevgililer Günü”nün naifliğini özlüyorum. Lisedeyken çok arzulardım bir “Sevgililer Günü”nü sevgili ile geçirebilmeyi, ama maalesef bu gerçekleşmedi. Sonradan ilerleyen zaman içinde sevgililerim oldu ve sevgiliyle geçirdiğim Sevgililer Günleri de... Bu gün, düşünce itibariyle bakıldığında son derece güzel düşünülmüş bence. “Sevgililer Günü”… Sevginin, sevenin veya sevilenlerin günü… Ama ya sevgilisi hiç olmayanlar? diyeceksiniz; bana hergün sevgililer günü, niye tek bir gün olsun ki? diyeceksiniz… Tamam herkes teker teker haklıdır kendi savlarında, ama bunca çirkinliğin yaşandığı bu dünyada bence “Sevgililer Günü”  güzellikler adına dikilmiş bir ağaç gibi. Ammaaaa……

İşte “ama”sı işin tadını kaçırtıp, insanda tepki doğuruyor. Kaç gündür medyada, kaç tane “Sevgililer Günü” ürünü ilanı gördüğümü hiç sayamadım. “O’na sevginizi gösterin…” Nasıl mı? Bilmem ne cep telefonu, bilmem ne çarşafı, bilmem ne kitabı vs. vs. Bu reklamlar öyle bir psikolojiye sokuyor ki insanı, esasında kişilerin “Sevgililer Günü”nü yalnız geçirmek endişesinin kaynağının bu reklamlardan kaynaklandığını düşünüyorum. Çünkü bu reklamlarda alt mesaj olarak “sevgilin varsa sen varsın” kodlanıyor. Sonra da “sen ona bu üründen vererek varlığını onamalısın” da ekleniyor. Gerçi bunlar çok açık yapılmıyor ama insanda yarattığı duygu bu oluyor ve sevgilisi olmayıp da o gün hediye alamayan birisinde “ben sevilmiyorum” hissi yaratıyor. (Özellikle de hanım kısmısında.) Öyle sinsi bir taktik ki bu, işyerine gidiyorsun veya okula sana sorulan ilk soru “’Sevgililer Günü’nde sana ne geldi veya ona ne aldın?” İnsanın sevgilisi olup olmadığını çoğu sormuyor bile ve sevgiliniz yoksa ve karşınızdaki insan da, bilinçaltında “sevgilin varsa varsın, yoksa yoksun” koduyla yaşayan biriyse, size öyle bir ifadeyle bakıyor ki kendinizi ezik hissediyorsunuz,.(ki kadınlar arasında böyle birbirini ezme faaliyetleri sıkça görülür, erkeklere oranla….)

Esasında tüm bunlar birer ticari taktik ve kişiler bu psikolojiye sokularak daha fazla mal satışı gerçekleşmesi amaçlanıyor. Belki size çok kaba çizgilerle çizilmiş bir resim gibi gelecek bu tespit ama yıllarca sevgilisiz ve son 7 yıldır her senesi sevgilili geçen zamanlarım sonucunda vardığım karar budur. Son derece iyi niyetlerle başlamış ve gerçekten de güzel bir ağaç gibi olan bu gün, tüketim kültürüne yenik düşmüş iyice. Ama ben yine de umudumu kaybetmek ve teslim olmak niyetinde değilim.

Bugün eşimi alıp deniz kenarında yürüyeceğim elele ve tıpkı az önce yaptığım gibi aklıma geldikçe “Sevgililer Günü’n kutlu olsun.” deyip öpeceğim bol bol. Hediyem ise ne son model bir cep telefonu, ne bir çarşaf seti, ne de tamamen bugün tüketilmek üzere yazılmış bir kitap… onun çok sevdiği nergizlerden koca bir demet…

Eğer bugün bir sevgiliniz yok ise lütfen kendinizi kötü hissetmeyin. Yaşamın neler getireceğini hiçbirimiz bilmeyiz ve yaşam mucizelerle doludur. Hayatını içten paylaşacağın birisini de bulmak bir mucizedir ve bunu yaşadığınızda, “Sevgililer Günü”nün bu mucize üzerinde küçük, güzel bir çiğ damlası gibi kaldığını göreceksiniz. Kendinize bugün verebileceğiniz en güzel hediye, içten bir “ben sevgilim olmadan da kendimi çok seviyor ve değer veriyorum” cümlesidir. Zaten bu cümle yüreğinizde titreşmeye başladığında, o kişiyi size getirecek süreçte faaliyete geçmiş olur…

Mucizeler sizinle olduğunu hiç unutmamanız dileğiyle…

Yorum yaz

İsim:
E-posta:
Başlık:
Yorum:
Güvenlik kodu:*

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved