Türkiye’yi çok seviyorum, biliyor musunuz? Nasıl sevmem, nasıl sevemezlik ederim ki?

Dünyanın en güzel coğrafyalarından birinde olması, tarihsel zenginliği, toprağa sapladığın sopayı ağaç yapan bereketi yetmez mi?

Ülkemin bunların ötesinde bambaşka bir özelliği daha var. Mizah.

Mizah, bizim için, hayatı güzelleştiren bir tutam gülüşten çok öte bir şey. Bir yaşam tarzı, bizi diğer milletlerden ayıran bir “alâmetifarika”. Biz, mizahi doğup, mizahi yaşayıp, mizahi ölen bir halkız.

Neden böyle diyorum? Çünkü dünyanın hiçbir yerinde;

-          Bir doğumevindeki 75 bebek ölümünün sorumlusu “5 (beş) hemşirenin eksik olması” olamaz. Ankara’da olur.

-          Kendisi de kaçak olan kuran kursunda, doğal gaz kaçağı sonucu meydana gelen patlamada ölen kızlardan birinin babası “Bizim kızımız, baleye, diskoya gidip köpük banyosunda elektrik kaçağından ölmedi. Onlar, sorguda bize şahitlik edecek.”; diğerinin annesi ise “Ben buranın kaçak olduğuna inanmıyorum. Bir kızım daha olsa onu da gönderirdim.” demez. Konya’da der.

-          Ayrıca, yukarıda sözü edilen “köpük banyosunda elektrik kaçağından ölüm” nedeniyle, “köpük banyosunun hepten yasaklanması” şeklinde bir “önlem” de düşünülmez. Antalya’da düşünülür.

-          18,000 futbol sahası (yaklaşık 73 kilometre kare veya Büyükada’nın 13, Adalar İlçesinin 7, Kadıköy’ün yaklaşık 2 katı) büyüklüğünde orman yanmışken, dünyanın “orman ile ilgili” bir yetkilisi “Bir yerde bir vakit yangın çıkacak diye, saati 10,000 dolardan yangın söndürme uçak ve helikopteri kiralanmaz. Elimizdeki teçhizat yeterlidir.” diye beyan veremez. Antalya’da verdi bile. “Eğer saatine 10,000 usd verebiliyorsan, aylığı kaça gelir? O fiyata uçak kiralanmaz, alınır.” Demek istedim, ama yapamadım.

-          Aynı yangınla ilgili olarak başka bir yetkili, “Bizde, İtalya, İspanya Fransa ve Yunanistan’dan daha az orman yangını çıkıyor.” demez? Antalya’da der. Ama ne demek istemiş olabilir? Bilmiyorum. Halimize şükür mü edelim? Ey, yeri göğü yaratmış; kullanması için her insan kuluna akıl ihsan etmiş yüce rabbim. Bizi, komşularımızdaki yangınlardan koru!

-          Bir belgeselde, Bizans dönemi ile ilgili bölümlerin canlandırılması için, şehir surlarına Bizans bayrağı çekilmesi yüzünden, şehir halkı galeyana gelip, çekimi engellemez. Kayseri’de engeller, Gaziantep ise valilik toptan izin vermez. Kayserili yönetmen projeyi yarım bırakır.

-          Başka bir filmde ise “4. Murat’ı yanlış gösteriyor” diyerek, set basılmaz ve oyuncu silahla vurulmaz. Ama  “İstanbul kanatlarımın altında” filminin setinde Okan Bayülgen vurulur.

-          Dünyanın hiçbir hükümetinin hiçbir Adalet Bakanı, ucu kendi partisine dokunan bir yolsuzluk ve dolandırıcılık iddiası ile ilgili olarak ne yapacağı konusundaki soruya “Bana ne ya, bana ne?” diye yanıt vermez, veremez. Ankara’da verir.

-          Dünyanın hiçbir yerinde askeri yetkililer, “stratejik müttefikimiz ile anlık istihbarat paylaşımında bir sıkıntı bulunmamaktadır.” diye beyanda bulunurken, 17 şehit askerin cenazeleri kaldırılmaz. Bu ülkede kaldırılır.

-          Ayrıca, 17 asker, aynı çarpışmada şehit düştüğü için dikkat çekerken, gerçekte aynı ay içinde toplam 37 askerin şehit düşmüş olduğu dikkatlerden kaçmaz. Bu ülkede, kaçar.

-          Bu 37 askerle birlikte, sayısı binleri aşan şehidi katledenlere, “onlar bizim dağlardaki güvercin kardeşlerimiz, terörist değiller” diyen siyasiler, o ülkenin meclisinde, dokunulmazlık zırhıyla donanmış ve ömür boyu en üst seviyeden emekli maaşı almayı hak kazanmış olarak, bulunmaz. Ama burada bulunur.

Şimdi, anlatabildim mi?

Türkiye’yi çok seviyorum.