Eğer bir gün bir yerlerde tekrar doğacaksam. Ben o ülkenin kralı olarak doğmak istiyorum. Neden derseniz bıktım bu hayatta üç kuruş maaşa talim etmekten… Koştur, çalış, çabala, yapabileceklerini ortaya koy, görmesinler ya da görmezlikten gelsinler, ne değerini bilsinler, ne takdir etsinler, ne destek versinler. Maaşına zam verirlerken enflasyon yüzde beş, maaşına da ancak o kadar zam desinler, halbuki sen bu memlekette yaşayan, bilinçli ve herşeyi gözlemleyen, gerçek enflasyonun yüzde kaç olduğunu bilen ya da en azından alışverişe çıktığında görebilen, aklı başında bir vatandaş iken seni göstermelik rakamlar ile kandırsınlar. Reva mıdır bu bizim gibi belli bir bilince sahip ve hatta daha yukarılarda bir bilincle, raks durumunda olan insanoğullarına?..

İşte sırf bu yüzden ben kral olmak istiyorum ve her şeyi kendim belirlemek istiyorum. Enflasyon hesabını yaptırırken içine havyarı, ıstakozu, lakerdayı sokturmamak istiyorum. Gerçek eflasyon yüzdesini buldurup üstüne de belli bir yüzde refah payı koyarak halkıma, insanıma maaşlarını öyle ödemek istiyorum.

Bankalarımı, büyük şirketlerimi, devlet kurumlarını üç kuruşa özelleştirme adı altında satmak istemiyorum. Ne var ne yok emperyalist ülkelerin hizmetine sunarak, vatanımı, topraklarımı tehdit altına sokmak istemiyorum. Tarımı yok etmek yerine desteklemek, sanayimi yabancıya teslim etmek yerine kendi insanımı destekleyerek sanayimi onlara kurdurnak ve büyütmek istiyorum. Para getiren kurumlarımı satıp getirmeyenlerini kendime saklamak ve zararlarına katlanmak yerine tam tersine para getirmeyenleri yabancıya satıp iş alanlarını genişletmek, karda olanlarını kendim yönetmek istiyorum. Para kazanan kurumları sattığım yabancı, bana, benim ülkeme yeni yatırımlar yapıp yeni iş imkanları sağlar mı? Verdiğin kurum zaten deli gibi para basıyor, adı üstünde verdiğin ülkelerde emperyalist, eh bir de stratejik öneme haiz bir kuruluşunsa onun hizmetine teslim ettiğin, adam daha ne istesin, belasını mı? Bankalarıma gelince tıpkı AB ülkeleri gibi onları belli yüzdelerle yabancının hizmetine vermek istiyorum. Küreselleşme adı altında sömürgeciliklerini günümüzde devam ettirmeye, onu aklamaya uğraşan o bildiğimiz emperyalist ülkelerin tuzağına düşmek istemiyorum. Onlar gibi bankalarımı % 7-12 arasında özelleştirmek istiyorum. Şu anda ortalamada % 43-45 lere varan oranlarda değil…

Onun için kral olmak istiyorum, ülkesini düşünen bir kral, sayamayacağı kadar parası olan ama aklı başında halkını, insanını düşünen bir kral, sıkıntının adını bilmeyen ve halkına da sıkıntı çektirmeyen bir kral, hatta deli gibi parası olduğu için ziyarete gittiği ülkelere de yardım vaat edebilen bir kral ama tabii ki karşılıksız değil o ülkenin değerli topraklarını, kurumlarını bana sunmalılar, özelleştirdiklerinin en kralını bana vermeliler ve hatta kapılarından şöyle bir geçerken bile, V.I.P. salonuna Topkapı Sarayını, Dolmabahçe Sarayını taşımalılar oturduğum yerden bana oraları görme fırsatını sağlamalılar ve hatta Peygamberimizin Sakal-ı Şerifini falan oracığa, ayağıma getirmeliler.

O kadar çok param olmalı ki paramla saygısızlığın dibine dibine vurmalıyım. Gittiğim ülkenin halkını, kendi yöneticileriyle birlik olup yerin dibine sokmalıyım, onları param ile dövüp rahatça istediğim gibi parmağımın ucunda oynatmalıyım.

Diplomasi falan iplememeliyim, o ülke o gün yasta bile olsa ben bayrağımı asla yarıya indirmemeliyim, O ülke o gün büyük şefini kaybetmiş bile olsa ben umursamamalıyım ve hatta anıt mezarına dahi bir saygı ziyareti yapmamalıyım. Zaten ben bir kralım, mutlakiyetin, emperyalist güçlerin temsilcisiyim koca bir Cumhuriyeti kurmuş bir adamla ne işim olabilir.

Gittiğim ülkelerde en beş yıldızlısından otellere yerleşmeliyim hatta tamamını kapatmalıyım, odamda mangalda et yaptırmalıyım, karpuz yiyip kabuklarını, çekirdeklerini yatağın altında biriktirmeliyim, ellerimi koltuklara temizlemeliyim ve duvarları kendi resimlerimle kaplayıp o ülkenin Başbakanlarını, Cumhurbaşkanlarını ayağıma çağırmalıyım ve onlarda bendeki paranın yüzü suyu hürmetine gelmeliler.

Ecyad kalesini yıkma diye bana rica ettiklerinde hiç umursamamalıyım, oraları yerle bir edip yerine çoklu gökdelenleri olan otel, devremülk ve alışveriş merkezleri dikmeliyim. Sonra rica edenlerin ülkesine gittiğimde yine de bana “Üstün Hizmet Madalyası” vermeliler.

Tabii tüm bu çelişkili gibi görünen, düşmanca tavır taşıyan işleri bana ve benim gibilere neler çektirdiklerini, neler hissettirdiklerini onlara göstermek, onlara hissettirmek için yapmalıyım.

İşte tüm bunlar için bir dahaki yaşamım da Kral olmalıyım ben, Kral…

Ama farklı bir Kral…

Dış ülkelerde paramın ezici kuvvetini kullanıp onları paramla döverken, kendi halkıma da sonsuz bir refah sağlamalıyım. Onları kurda, kuşa, enflayona kurban etmemeliyim. Kendi kendilerine yetmeliler, kimseye, hiçbir ülkeye göbekten bağlı olmamalılar, başka Krallar, büyük başkanlar onları paraları ile sersem etmemeliler, onurlarını kırmamalılar… Benim halkım kendi ayağının üzerinde dik, hem de dimdik durmalı, boyun eğmemeli hiç kimseye…

Ne de olsa ben halkımla varım, onlarla ayaktayım. Onlara iyi bakmalıyım.

Kral olmalıyım ben kral…

Rahat etmeliyim artık ve rahat ettirmeliyim.