Hatırla – Yay Yeniayı

806 views

Bu yolu sen seçtin. Belki bir dertleşme esnasında, belki bir öfkeyle, belki bir depresyonda, belki en mutlu olduğun anda aklından geçti bu yol. Şu an sana boş gelen, belki de nedenini sorguladığın, belki çile olarak gördüğün, sıkıldığın ve vazgeçme aşamasında olduğun bu yolu seçtiğin o ana götürmek isterim seni. O gece, günün çok kötü geçtiği ve ne yapacağını bilmediğin, kendini çaresiz hissettiğin o gece. Bu kısır döngü kırılsın artık dediğin, belki insanlığa küstüğün, belki .güveninin tamamen yıkıldığı, vazgeçmenin kapısında beklediğin o gece bir cümle kurdun, belki bir dua idi. Yalnız değildin. Öyle içten, öyle samimi ve öyle bir yaratım gücüyle kurdun ki o cümleyi, bugün buradasın. Bu yoldasın. Yolunu kabul etmeden, kendini kabul etmeden daha fazla ilerleyemediğini görmelisin.

Korkuların vardı ve hatırlamak istemediğin çok gece oldu geçmişinde. Bu anı yaşamanı öğütlediler hep, geçmişten uzaklaşmanı söylediler. Yüzleşmediğin hiçbir şeyden tamamen özgürleşemeyeceğini söylemediler. Anı yaşa, anı yaşa, anı yaşa. Tamam da nasıl! diye bağırasın geldi. Herkes öğrenmiş bir ‘anı yaşa’ ama kimse nasıl yaşayabileceğimi söylemiyorlar. Herkes her şeyi biliyor da, sanki bir sen cahil kalmışsın gibi geliyordu. Herkes okumuş bitirmiş, sen sınıfta kalmışsın gibi. Herkes hayatı çözmüş ama kimse sana söylemiyor gibi.  Ağlama, güçlü dur dediler. Sen her şeyin üstesinden gelirsin. Yaparsın sen. Ayakta kalmalısın dediler de, biraz omuz vermediler. Gittiler evlerinde ağladılar ama sana güçlü dur dediler. Duygularını ifade etmene bile izin vermediler. Sen bütün açıklığınla korkmadan kendini gösterdin herkese, saftın, sevgideydin ve bunu kullanabileceklerini hiç düşünmüyordun. Onlar yürüdü, gitti de, sen tek başına kaldın gibi?

Kalmadın. Sen o gece büyük bir topluluğu seçtin. İsmi, cismi, şekli olmayan. Anlam yüklenmeyen, bilinmeyen ama herkesin hissettiği bir topluluğu seçtin. Birbirleriyle konuşmayan ama anlayan. Yalnız hissettiğin her an, sana yardıma koşan. İçinden bir ses gibi konuşan, bazen bir yazıda karşına çıkan. Bazen duyduğun bir şarkı sözünde sana seslenen, bazen bir yazının altına yaptığı yorumla sana ‘yalnız değilsin.’ diye haykıran. Hiç tanımadığın ama bir o kadar yakın hissettiğin o insanlar. Kendi özel hayatlarında belki iyi değiller, belki iyi bir insan bile değiller ama hangimiz tam olduk ki? Hangimiz hatalar yapmadık ki. Bu yüzden yolda değil miyiz? Bu yüzden birbirimizi tanımasak bile tanıdık gelmiyor muyuz birbirimize. Sen bir cümle duy ve kendini bul diye, o cümleyi söyleyebilmek için uzun süredir belki de sıkıntı çeken ve onca sıkıntıdan sana o cümleyi hediye edebilen bir insan, sana ne kadar yabancı olabilir ki.

Yay Yeniayı. Uzun bir 2018 yolunun, bir nefeslik dinlenme süreci.  Uzun bir yolun dinlenme tesisleri. Kimlerle yolculuk ettiğini görebileceğin bir yer ve kimlerle yolculuk etmemen gerektiğini göreceğin yer. Kulaklığındaki müzik bittiğinde çevresel sesleri duyduğun an. Dünyaya döndüğün, ancak ruhsal olarak başka alemlerde gezdiğin yer. Hem buradasın gibi, hem başka diyarlarda. Bedenin burada, ruhun gezintide sanki. Bastığın toprak ama ayaklar senin ayaklar değilmiş hissi. Öyle bir hava var bu dinlenme tesislerinde. Bu nefese ihtiyacın vardı. Çünkü çok başka dünyaları, kendi dünyanla kıyaslamaya başlamıştın. Kendini küçük, başkalarını büyük yapmaya başlamıştın. Kendi yolculuğundan sıkılmış bir halin vardı, bu nefese ihtiyacın vardı.

Bilinçaltın şu an didik didik ediyor geçmişi, geçmiş ilişkilerini, geçmiş hatalarını.  Korkma, alacağın bir mesaj varsa. Korkma çünkü şu an geçmiş-an-gelecek bir olduğu bir süreçtesin. Çünkü geçmişte kapattığın, unuttuğun bir mesaj peşindesin. Çünkü şu an neden bu yolu seçtiğini hatırlamanın şafağındasın. Bir mesaja bakıp çıkacaksın sadece geçmişten. Böylelikle hem şu anından zevk alacaksın, hem içini kemiren neden sorusuna cevap bulacaksın, hem de gelecek için umutların yeşerecek. Bir de hayatından bazı insanlar çıkacak, çünkü bu yolda olmanı istemeyen ve seni hep yolundan çevirmeye çalışan insanların gerçek yüzünü göreceksin. O ana yaklaştıkça saldıracaklar belki ama sonra yok olacaklar. Hiç olmamış gibi.

Yaşanmışlıklarının teşekkür beklediği bir süreç içindeyiz. Çünkü bu deneyimler, bugün mutlu olduğun her anın mimarlarıydı. Kendinden şüphe duyduğun her ne varsa, kaygılandığın her ne varsa, başaramayacağını düşündüğün her ne varsa. Hepsini bu gece bırakabilirsin. Bu kadar kolay mı? Değil. Bir cümle kadar kolay değil ama senin düşündüğün kadar da zor değil. Sen sadece bırakmak istemiyorsun. Gökyüzü sana bu dönem ‘bırakabilme’ enerjisi yollarken, bu gücü vermek isterken görmezden gelmezsen sana katkı olabilir.

İlişkiler için bir sis perdesi sürüyor, bu yüzden ilişkilerde anlık gitgeller sürebilir. Ayrılıklar pişmanlık getirebileceği gibi, barışmalar da pişmanlık getirebilir. Bu yüzden seçiminizi bilinçli yapmanız ve sadece yalnız kalmamak adına değil, bir yol arkadaşlığı görebildiğiniz ve anlık çıkışlarla ayrı düştüğünüz kişilere dönüş yolunuz açılabilir. Ancak uzun yaşanmışlıkların ve konuşmaların ardından gelen ayrılıklar için artık yeni yelkenler açmanın zamanı. Kariyer için yapacağınız seçimler özellikle ay ortası itibariyle size katkı olabilir. Özellikle seyahatlerin, alan değişikliklerinin öğretici olabileceği bir dönem. Yeni seçimler her konu için katkı dolu durmakta. Enerjisel ve ruhsal sıkışıklıklar gün itibariyle yavaş yavaş son bulacağını ve daha ferah bir döneme gittiğimizi düşünüyorum.

Şu an gelecek için seçim yapma aşamasında olabilirsin. Yolunu göremiyor da olabilirsin. Gideceğin yolu bilip de, gidemiyor da olabilirsin. Diyebileceğim tek şey, seçimini yaparken biraz yakın çevrenden, öğretilmişliklerden ve ailesel bakış açılarından sıyrılıp seçimini yapman. Bu yolun, kendi yolun olduğunu herkese göstermelisin. Çünkü sen göstermedikçe onlar sana hangi yoldan gitmen gerektiğini söylemeye devam edecek. Sadece sözsel olarak değil, enerjisel olarak da. Tek kişilik hayatına, birçok kişilik etki ediyor ve hep bir kısır döngü dönüp duruyor. Bunların hepsini biliyorsun. Her cümlede gözünün önüne hangi seçimler olduğu, hangi insanlar olduğu geliyor. Saklayacak bir şey yok bu yazıda. Sadece bırakamadıkların var.

Hepimiz bir yoldayız ve bu yollardan öğrendiğimiz şeyleri paylaşarak beraber olduğumu hissediyoruz. Öğretmenlik değil, yol arkadaşlığı yapıyoruz. Çünkü artık öğrenilecek değil, algılayacak şeyler yaşıyoruz. Kimse senden üstün değil, sen kimseden üstün değilsin. Kendini eksik hissetme, çünkü sırf sen eksik hisset diye hayatını yaşayanlar var. Biliyorsun, görüyorsun. Onlar öyle, onu seçmişler, onların yolu, onların hayatı. Bırak, onlar da doğru bildikleri o yolda yürüsünler. Sen kimseyi kurtaramazsın ve yargılayamazsın. Bütün bunlar seni kendi yolunda yürümekten alıkoyacakken, neden bunu seçesin. Neden enerjini düşüresin.

Saklanacak yerin kalmadı. Bugüne kadar pek çok şeyden kaçtın. İlişkilerden, kavgalardan, kaostan, sevgiden, inançtan, sorumluluklardan, yaşamdan, gecelerden, gündüzlerden, kendinden ama artık bir şeylerin yaklaştığını hissediyorsun. Bugüne kadar yaşadığın her tecrübenin, her deneyimin, her sıkıntının ve ettiğin her duanın, her isteğin bugünler için olduğunu biliyorsun. Bu günlere gelmek için uzun bir yoldan geldin ve iyi ki geldin. Çünkü sen olmasan ben yalnız hissedecektim, çünkü sen olmasan şu an odasında güçsüz hisseden bir kız çocuğu yalnız hissedecekti. Evine misafir gelmeyen o teyze yalnız hissedecekti. Hayattan vazgeçmiş o amca, aile hasreti çeken o çocuk yalnız hissedecekti. Çok büyük bir şey başardın bu günlere gelerek, kendini kutlamalı ve teşekkür etmelisin. Onca şeye rağmen bu günlere kadar geldiğin için sana teşekkür ediyorum, iyi ki devam etmeyi seçtin. Sevgiler.

Yorum Yapın